INTENSYWNOŚĆ:
2 do 4
SUBSTANCJA:
Ecstasy jest syntetycznym związkiem opracowanym w 1914 roku jako potencjalny środek wspomagający odchudzanie. Jego właściwości psychoaktywne odkryto jednak dopiero w połowie lat siedemdziesiątych. Od tego czasu był szeroko stosowany w terapii aż do 1985 roku, kiedy został zdelegalizowany.
Jego nazwa chemiczna to 3,4-metylenodioksymetamfetamina (MDMA), powszechnie znana jako „X”, „E” lub „Adam”. Zwykle występuje w postaci białego krystalicznego proszku lub tabletek.
DAWKOWANIE:
125 mg (1/8 grama) jest ogólnie uważane za pojedynczą dawkę ecstasy. Taka ilość wywołuje doświadczenie trwające łącznie około czterech godzin, przy czym jego intensywność zaczyna spadać po około dwóch godzinach. Wielu rekreacyjnych użytkowników X stosuje tak zwane „podwójne dawkowanie”, przyjmując dodatkowe 125 mg, gdy tylko działanie pierwszej dawki zaczyna słabnąć.
Osobiście wolę przyjąć jedną dużą dawkę, od 150 do 170 mg, która wywołuje intensywne, lecz krótkotrwałe doświadczenie. Preferuję tę metodę, ponieważ ogranicza ona skutki uboczne, jakie może powodować podwójna dawka X.
Ecstasy powinno być przyjmowane na pusty żołądek. Przyjęcie go po obfitym posiłku może sprawić, że działanie w ogóle się nie pojawi albo rozpocznie się z opóźnieniem.
DZIAŁANIE:
Początek działania ecstasy jest fantastycznie ekscytujący. Użytkownicy opisują uczucie błogości, przypływ energii, emocjonalne otwarcie i miłość. Narastanie działania trwa zwykle od 30 minut do godziny.
Następnie osiąga się plateau, które trwa przez kolejną jedną lub dwie godziny, po czym następuje powolny powrót do normalnego stanu. Przyjmowanie wielu dawek zmienia czas trwania poszczególnych faz.
Większość użytkowników X twierdzi, że ich pierwsze dwa lub trzy doświadczenia przypominają pobyt w niebie i pozostawiają bardzo silne wrażenie. Późniejsze doświadczenia nadal są przyjemne, lecz nie dorównują tym początkowym.
Po licznych doświadczeniach z X doszedłem do wniosku, że trwałe i korzystne efekty wynikają przede wszystkim z głębokiej więzi z innymi ludźmi podczas działania substancji. Niemal wszystkie moje najlepsze doświadczenia z X miały miejsce, gdy byłem z jedną osobą albo niewielką grupą bliskich przyjaciół.
Taki sposób używania ecstasy jest bardzo podobny do tego, w jaki stosowano je w warunkach terapeutycznych. Zdolność ecstasy do ułatwiania swobodniejszego i bardziej naturalnego przepływu emocji oraz tworzenia atmosfery pozbawionej osądzania i pełnej akceptacji sprzyja powstawaniu głębokich więzi i procesowi uzdrawiania.
Uważam, że bardziej ogólne poczucie „więzi”, które użytkownicy opisują w większych grupach podczas wydarzeń takich jak rave’y, ma tendencję do zanikania, pozostawiając człowieka z uczuciem pustki, gdy działanie narkotyku ustępuje.
Ecstasy nie jest właściwie „psychodelikiem” w takim samym sensie jak inne substancje opisane w tym przewodniku. Nie ma potencjału do wywoływania tak szczegółowych halucynacji, jakie są możliwe w przypadku substancji takich jak LSD czy grzyby. W rzeczywistości wielu użytkowników ecstasy nie doświadcza żadnych efektów wizualnych.
Ecstasy nie wyostrza również zmysłów do poziomu niemal nieskończonej ostrości, charakterystycznego dla tradycyjnych psychodelików.
Ecstasy jest czasami określane mianem empatogenu ze względu na jego zdolność do ułatwiania emocjonalnej empatii i komunikacji. Słyszałem również określenie „selektywny psychodelik”. Moim zdaniem najlepiej opisuje ono tę substancję.
Ecstasy otwiera umysł w psychodeliczny sposób, ale znaczna część osobowości i struktury percepcji pozostaje nienaruszona, podczas gdy w przypadku innych, „nieselektywnych” psychodelików elementy te ulegają osłabieniu.
Dzięki temu ecstasy może być używane przez wiele osób, które nie byłyby w stanie poradzić sobie z działaniem czegoś takiego jak LSD. W przypadku ecstasy nie dochodzi do rozpadu poczucia własnej tożsamości i nie można wejść w tak liczne „dziwne” stany umysłu, jakie mogą występować podczas tripu po LSD.
Bardziej niż jakikolwiek inny psychodelik ecstasy wydaje się wywoływać bardzo podobne doświadczenia u różnych osób, zazwyczaj opisywane jako pełne miłości i emocjonalnego otwarcia.
Choć jest to zaletą dla początkującego użytkownika psychodelików, ograniczony zakres doświadczeń oferowanych przez ecstasy stanowi pewnego rodzaju niski „sufit” dla bardziej żądnego przygód psychonauty.
Ecstasy rzadko powoduje złe doświadczenia, ale jego charakterystyczne działanie ma również pewne negatywne strony.
Uważam, że ecstasy jest jednym z psychodelików, po których najtrudniej mi wrócić do normalnego stanu, szczególnie jeśli przyjąłem podwójną dawkę. Mam tendencję do odczuwania przygnębienia, gdy pełne błogości działanie ecstasy zaczyna ustępować.
Moja wcześniejsza osobowość wydaje mi się w tym momencie „lepka” i mam wrażenie, że mam mniejszy wybór w kwestii tego, do jakiej osobowości powrócę, niż podczas powrotu z doświadczenia po tradycyjnych psychodelikach.
Ecstasy powoduje również pewne skutki uboczne: uczucie pobudzenia przez cały czas działania, któremu często towarzyszy zaciskanie szczęki (substancja należy do rodziny amfetamin), utrata apetytu, a czasami także kac następnego dnia.
CZYNNIKI BEZPIECZEŃSTWA:
Ecstasy jest jedynym psychodelikiem, którego używałem, po którym następnego dnia czuję się gorzej niż idealnie. Wydaje się, że takie doświadczenie jest powszechne wśród większości użytkowników ecstasy.
Na tej podstawie podejrzewam, że ecstasy nie należy do najbardziej łagodnych dla organizmu substancji i dlatego ograniczyłem jego używanie do sporadycznych okazji.
Odnotowano kilka przypadków osób, które zmarły w wyniku udaru cieplnego po użyciu ecstasy w klubach tanecznych. Doszło u nich do odwodnienia po wielu godzinach tańca bez przyjmowania płynów.
Chociaż takie przypadki są rzadkie, przypominają o konieczności zwracania uwagi na podstawowe potrzeby organizmu podczas używania ecstasy lub jakiejkolwiek innej substancji.
Przeczytałem wiele artykułów klinicznych dotyczących ecstasy. Nie wydaje się, aby istniały jednoznaczne dowody potwierdzające lub wykluczające, że powoduje ono jakiegoś rodzaju uszkodzenia u ludzi ani czy ewentualne uszkodzenia są trwałe czy odwracalne. Jednak wiele osób zainteresowanych bezpiecznym używaniem wyciągnęło z tych artykułów pewne wskazówki.
Chociaż duże dawki ecstasy powodowały pewną neurotoksyczność¹ u zwierząt laboratoryjnych, uszkodzenia były znacznie mniejsze lub nie występowały przy mniejszej dawce (odpowiadającej 100–150 mg dla większości ludzi).
Inne eksperymenty wykazały, że pojedyncza dawka Prozacu (leku przeciwdepresyjnego na receptę) całkowicie blokowała neurotoksyczne działanie, jakie ecstasy może powodować u zwierząt laboratoryjnych.
Prozac można przyjąć do sześciu godzin po ecstasy. Przyjmowałem Prozac pod koniec około 20 tripów po X i w większości przypadków następnego dnia czułem się lepiej niż zwykle po samym ecstasy.
Prozac jest uważany za lek kontrowersyjny. Niektóre osoby, którym był regularnie przepisywany, twierdzą, że powodował u nich skłonności samobójcze. Najwyraźniej niewielki odsetek osób próbujących Prozacu doświadcza pewnego rodzaju negatywnej reakcji psychicznej.
Kilka znanych mi osób najpierw wypróbowało sam Prozac, aby sprawdzić swoją reakcję na ten lek, zanim zdecydowały się przyjmować go pod koniec doświadczenia z ecstasy.
Jak wspomniano powyżej, przyjmowanie ecstasy bez Prozacu, szczególnie w wielu dawkach, ma tendencję do powodowania kaca następnego dnia. Może on pozostawić człowieka fizycznie wyczerpanego i psychicznie „przepalonego”.
Ryzyko złego samopoczucia następnego dnia można znacznie ograniczyć poprzez przyjęcie tylko jednej dawki X.
Innym sposobem ograniczenia lub wyeliminowania tego kaca jest przyjmowanie aminokwasów, takich jak DL-fenyloalanina (DLPA), lub innych prekursorów neuroprzekaźników przed i po przyjęciu ecstasy. Te składniki odżywcze są dostępne w sklepach ze zdrową żywnością i witaminami i często wchodzą w skład tak zwanych „smart drinks”.
Czytałem również, że wszystkie substancje z grupy fenetyloamin powodują powstawanie wolnych rodników i że przyjmowanie preparatów antyoksydacyjnych, również dostępnych w większości sklepów ze zdrową żywnością, może pomagać zapobiegać uszkodzeniom wynikającym z ich używania.
POŁĄCZENIA:
LSD – Ecstasy jest często przyjmowane razem z LSD. Połączenie to jest powszechnie znane jako „candyflip”.
Uważam, że uczucia wywołane przez tę kombinację mogą być znacznie głębsze, a efekty wizualne intensywniejsze niż po samym ecstasy. Ponieważ jednak ecstasy ma znacznie silniejszy własny charakter działania niż LSD, mam tendencję do odczuwania przede wszystkim wzmocnionego działania ecstasy i tracę część głębi, której doświadczyłbym po samym LSD.
Jeśli obie substancje zostaną przyjęte mniej więcej w tym samym czasie, działanie ecstasy ustąpi jako pierwsze, podczas gdy utrzymujące się działanie LSD zapewnia łagodniejszy powrót do normalnego stanu.
PODTLENEK AZOTU – Używanie podtlenku azotu razem z X staje się coraz popularniejsze, szczególnie na scenie rave. Informacje dotyczące podtlenku azotu znajdują się w rozdziale LSD.
Ecstasy może działać znacznie silniej i być potencjalnie niebezpieczne w połączeniu z inhibitorami MAO.
Zobacz także rozdział 2C-B.
¹ Neurotoksyczność była w tych przypadkach mierzona jako obniżenie poziomu serotoniny, neuroprzekaźnika obecnego w tkance mózgowej.